ภาพถ่ายที่ผมชอบ

ภาพที่ถ่ายมีหลายร้อยหลายพันภาพ แต่ก็คงมีภาพสักจำนวนหนึ่งที่คนถ่ายภาพนั้นรู้สึกชอบภาพนั้นเป็นการส่วนตัว…ซึ่งอาจไม่ใช่ภาพที่งดงาม…อาจไม่ใช่ภาพที่มีคุณค่าทางศิลปะอะไรนัก บางทีอยู่ที่จังหวะ เวลา โอกาส ที่เราได้มีโอกาสบันทึกภาพนั้นไว้เป็นความทรงจำ….ในฤดูร้อนของวันหนึ่งในหน้าเก็บเกี่ยวผมขับรถผ่านถนนเส้นหนึ่งที่อยู่นอกเมืองออกไปวันนั้นฟ้าสวย แดดดี ผ่านท้องทุ่งเขียว เหลืองอ่อน ถึงจุดหนึ่งมีสีเหลืองทองสะท้อนเข้าตา เหลือบไปเห็นยอดพระบรมธาตุเจดีย์สูงตระหง่าน ทุ่งนามีรวงข้าวสีเหลืองทอง มีหุ่นไล่กาปักเรียงราย ผมไม่ค่อยมีโอกาสเห็นท้องทุ่งข้าวเหลืองทองรอการเก็บเกี่ยวมาเป็นเวลานาน สภาพทุ่งนาในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมาในเส้นทางที่ผมผ่านพบเห็นแต่ทุ่งนาร้าง ผมหยุดรถหยิบกล้องเดินลงไปข้างทางแต่มีคูน้ำขวางอยู่ข้ามไปไม่ได้อาศัยถ่ายภาพจากริมถนน ซูมไปเกือบสุดระยะที่กล้องตัวเล็ก ๆ จะทำได้ แต่ก็ดีใจว่าวันที่ฟ้าสวยวันหนึ่งของปีผมได้มีโอกาสเก็บภาพนี้ไว้ 

ส่วนภาพนี้มีโอกาสไปรับประทานอาหารค่ำในคืนวันหนึ่ง สุกี้ สไตล์ใต้หวัน มีแบบน้ำ แบบแห้ง แบบน้ำนั่งตามโต๊ะแล้วสั่งเอา ถ้าแบบแห้งนี่ต้องเลือกเอาเองว่าอยากใส่อะไรบ้างต้องเอาผัก เนื้อ หรืออื่น ๆ ที่จัดไว้แบบบุฟเฟ่ต์  รวมทั้งเครื่องปรุง ใส่ถ้วยรวม ๆ กัน แล้วไปส่งให้พ่อครัวที่อยู่หน้าเตาที่ร้อนระอุ พ่อครัวจะผัดอย่างเดียว ไม่ใช้น้ำมัน อร่อยหรือไม่อยู่ที่เราปรุงเอง สะดุดตาในห้องพ่อครัวนี่แหละครับ อดใจไม่ไหวไปคว้ากล้องมาเก็บภาพไว้…แต่อาหารที่ผัดเสร็จแล้วร้อนระอุ จริง ๆ ครับ แม้กระทั่งผักชิ้นสุดท้ายที่ผมทานเข้าไปเมื่อ สามสิบนาทีให้หลังก็ยังร้อนอยู่…นี่เป็นกิจกรรมในห้องของพ่อครัวครับ

 

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s